بخوان تا به ناشنیدههایم برسی

 

قلبم رو این بار اونقدر توی پیله تنهاییم میپیچم تا دیگه هیچوقت ٬ هیچکس نتونه حتی تلنگری بهش بزنه .

 

می خواهم یه گوشه ای وایستم و نگات کنم                     اجازه هست؟!!

 

شاید یه جورایی          زندگیمو به پات کنم                       اجازه هست؟!

 

می دونم یکی هست ٬ وسعت بودنش مانعمه

 

دلم می خواهد از شب تا صبح بشینم و دعات کنم            اجازه هست؟!

 

 

تو که نیستی تو تنهاییهام گم می شم !!!

 

دلم خیلی براش تنگ شده !

 

 

چی بگم با کی بگم راز تو رو

داری آتش می گیری

اما پنهون نمی شی

درد و می فهمی و

درمون نمی شی

 

من که هر شب تا سحر

قصه عشقو تو گوشت میخونم

با هر افسانه ای افسون نمی شی

 

وایسادی زیر  بوسه های تگرگ

با تپش گنجشکی  تو سینه

چرا بین گلا پنهون نمی شی

 

تو بزرگی مثه دنیای خیال آدما

دل زخمی ، نرگس شکسته ، چرا آروم نمی شی

                                                                                                               ارغوان

 

اگر تنهاترین تنهایان شوم

باز هم

خدا هست

او   جانشین تمام نداشتنهای من است

"دکتر علی شریعتی"

ای کاش من هم ریشه ای داشتم تا با دستان پر شور تو کاشته می شدم و چشمانم با همت تو به جهان گشوده میشد و ای کاش نگاهت نوازشگر وجودم بود و مهرت همیشه همراهم .

ای کاش برگی داشتم تا زردیش با تیغ لطف تو جدا می شد و خشکیش با بارش مهر تو ابیاری می گشت .

ای کاش گلبرگی داشتم تا با ان سرخی عشق را تقدیمت می کردم .

و ای کاش گلی بودم در باغچه حیاطتان ٬ که هر روز با نوازش نگاه گرم تو چشانم را می گشودم .

 

 

سال نو مبارک

این گلها تقدیم به همه دوستان خوبم .

خسته ام خیلی زیاد ٬ خیلی بیشتر از همیشه . امروز بین هزار تا اشنا ٬ غریب غریب بودم . امروز میون هزار تا ادم ٬ تنها تنها بودم .امروز هیچ جایی نداشتم که برم ٬ بغض سنگینی که ته گلوم گیر کرده بود ٬ داشت خفه ام می کرد . امروز هزار بار خرد شده بودم ٬ امروز دل بیچارم بد جوری شکست !

امشب از اون شبهاست که دلم میخواد ٬ چشمهای خسته و خیسم با یه خواب ابدی سیر بشن !

ای کاش وجودش بسته به وجودم نبود !!! من حتی نمی تونم ارزو کنم که نباشم !!!

اه که چقدر من خسته ام .    پس تو کجایی خدا !!

امروز تولد ارغوانه ٬ دلم می خواست همه زیبایی های هستی رو کادو می کردم و بهش میدادم ٬ولی افسوس که ...

 ای کاش می تونستم که اینجا رو بهش نشون بدم !!!

ارغوانم !

خالق دوباره ام شدی و به روح مرده ام جان بخشیدی .در مقابل عظمت لطف تو ٬ فقط قلبی پر ز احساس دارم که تقدیمت می کنم.

.

ارغوان ! نارنینم ! تولدت مبارک.

"تو من"

         تو بودی من نبود

                                   تو رکوعی ٬ من قنوت

                                                                    تو وجودی من سجود

      تو دروازه عشقی               منم آن تشنه راه

      تو کلبه محبتی                   منم آن بی پناه

      تو پلی بر مرداب               و منم مانده راه

تو همه عشق منی

                               جان منی

                                             روح منی

                                                               تو راه حل بود منی!!

               

امروز تولد ارغوان منه و این رو برای اون نوشتم ٬ با اینکه شاید هیچوقت اینجا رو نبینه.

 ای کاش ...

                      

باز بی تاب شدم

باز بی خواب شدم

باز عشق مرا دیوانه کرد و 

میوه کمیاب شدم

باز وجودم لرزیدو بر معشوق

شراب ناب شدم

باز ساقی از می دیوانگیش ریخت و

 از زندگی سیراب شدم

باز عاشق یک ظالم شدم و

با هستیم آسیاب شدم

باز بی کس و تنها

پناهنده شب و مهتاب شدم

چه کنم؟

باز دوباره قلبم

بازیچه دست کسان شد و

قطره قطره اب شدم !!

با هزار امید وارد زندگی میشی٬ اونوقت به جرم بیگناهی سوار امواج خستگیت میکنند و با موجهای غرورشون به صخرههای وحشت می کوبونن و ذره ذره احساست رو از هم می پاشن . وقتی مجبوری واسه جمع کردن هر تیکه از احساست با ناتوانی بجنگی ٬ وقتی با هزار زحمت ته موندهاشو یه جا جمع می کنی و به پاشون می شینی و اشک حسرت میریزی ٬ واسشون مرثیه می خونی تا برای همیشه دفنشون کنی ٬ وقتی می خوای با نفسات بمیری و یه جسم همیشه خسته و بی روح رو ولش کنی تا گم بشه تو شهر ادمای غریب که با ماسکهای اشناشون دورت راه میرن و نقش دوست داشتن رو تو پس پرده ترحم ناشیانه بازی میکنن ٬

                                    وای خدایا !!

                                                            چرا معجزه کردنت گل می کنه ؟ 

اون وقته که یه عیسی می فرستی که با دم مسیحایش زندت می کنه ٬ احساستو تیکه تیکه از نو می سازه و چینی بند زن دلت می شه ٬ تو رو از مرداب تنهاییت بیرون می کشه و زیر افتاب داغ روزگار یه سایبون می سازه واست و وادارت می کنه تا زندگی کنی .

            خدایا ! خدایا !

       منو به چه جرمی می کشی و به چه گناهی زندم می کنی؟    

من دارم تقاص چی رو پس میدم؟